About

Second December is een alt. rock / indie band.

Second December is ontstaan in de roemruchte Katzwijm / Next to Jaap studio in Voorhout, die ook als oefenruimte dient als er niet wordt opgenomen. Achtergrond en muzikale voorkeuren van de bandleden liggen ver uiteen wat tot een interessante mix leidt van post punk, new wave, britpop grunge en singer songwriter, maar ook leidt tot verhitte discussies…

Debuut EP

In 2017 werden met Maurice – die zich dan net bij Second December heeft aangesloten – 3 nummers opgenomen die op de “Dear E”-EP zijn uitgebracht. De “Dear E”-EP is beschikbaar op alle relevante muziek streaming services zoals Spotify, Soundclound of Bandcamp en kan worden gedownload van de band’s website seconddecember.nl.

Eerste videoclip

Van het titelnummer “Dear e.” is in november 2017 een volledig geanimeerde videoclip uitgebracht. De videoclip is te vinden op YouTube (https://youtu.be/tSSEy_sm7uQ). De videoclip is gemaakt door illustratrice Gemma Pauwels o.a. bekend van haar werk voor de VPRO en Trouw. De video is een interpretatie van de tekst ‘Dear E’. ‘Dear E’ gaat over een excuus brief aan onze planeet voor het laten mislukken van een relatie. De donkere sfeer van ‘Dear E’ met het explosieve einde wordt in de animatie vertolkt door de reis van de mens door de aarde op weg naar een eindpunt zonder weg terug.

Eind 2017 en (nu) verder

Na de EP release heeft de band zich gericht op optredens en is inmiddels druk bezig met schrijven voor een eerste volledig album. De band laat zich daarbij inspireren door maatschappelijk relevante thema’s. Waar “Dear E” over het verkloten van de aarde gaat, is het nieuwe “Home Life Hell” geïnspireerd door #metoo en gaat bijvoorbeeld het nummer “Bob Meck” over wapenhandel en -bezit. Anderzijds gaat het uptempo “Villa” gewoon over Pippi Langkous. Op de EP waren de nummers compleet geschreven en af voordat Maurice zich bij Second December voegde. Sindsdien is een deel van het nieuwe werk (mede-) geschreven door Maurice wat een interessante wending geeft aan de stijl van Second December. Kom dat live zelf zien!

Band:

Second December bestaat uit

  • Ad Zwart: lead gitaar
  • Louis Hellendoorn: bass
  • Damian v/d Erve: drums
  • Maurice v/d Geest: zang & gitaar

De bandleden komen uit Leiden, Zoetermeer, Sassenheim & Berkel en Rodenrijs.

Meer over de bandleden:

Ad Zwart – Lead gitaar:


Ad begon met basgitaar omdat zijn vrienden al gitaar speelden. Om een band te formeren heb je een bassist nodig en omdat Ad geen nee kan zeggen werd het in eerste instantie de bass. Begonnen bij het Noordwijkerhoutse Fragile en daarna Radical Cheek. In die tijd leerde hij Raymond van der Poel kennen en diens gedachten over muziek weken behoorlijk af van de toen gangbare norm. Die gedachten vond Ad zeer interessant en door hem kwam hij in aanraking met alternatievere muziek, zoals Henry Cow en Art Bears. Later kwamen daar Joy Division en The Fall bij en uiteindelijk begon Ad interesse te krijgen in minimal music van artiesten als Philip Glass,  Steve Reich en Brian Eno. De bass werd na Radical Cheek vervangen door een electrische gitaar. Qua gitaarmuziek is Robert Fripp van King Crimson de man voor Ad.

Ondanks de alternatieve smaak werd het toch rock & roll. Zo leerde Ad, Corno Zwetsloot kennen. Na veel bandwisselingen en oefenen ontstond de band Low Down Chill. Ze deden eigen nummers maar ook covers van Bruce Springsteen en Rory Galagher. Toen de band klaar was voor een trapje hoger ontstond December Boys. December Boys was een enorm goede band met sterke nummers maar aan al het goede komt een eind. De band ging ter ziele en Ad hing zijn gitaar aan de wilgen.

Het was drummer Rick Keller die Ad benaderde om in zijn coverband te komen spelen. Omdat Ad liever eigen nummers wilde spelen is hij samen met Rick Second December gestart. Na een paar wisselingen heeft de band nu de samenstelling bereikt waar veel van wordt verwacht.

De naam Second December is een verhaal apart.
Hoewel Corno en Ad elkaar uit het oog verloren na de split van de December Boys, had Ad  nog altijd een plaats in zijn hart voor Corno. Een geweldige persoonlijkheid die flink aan de weg timmerde met zijn toenmalige band Space Siren. Als producer was hij bekend met zijn studio Next-To-Jaap, later omgedoopt tot de Katzwijm studios in Voorhout. “Via via hoorde ik dat Corno ernstig ziek was. Ik zocht hem op en heb gelukkig de laatste maanden van zijn leven mogen meemaken. Corno overleed 27 november 2014 en werd op 2 december begraven. De naam Second December is dus ook een eerbetoon aan hem. Onze EP ‘Dear E’ is in de Next to Jaap / Katzwijm studio opgenomen en dat gaf mij een bijzonder gevoel.”

Louis Hellendoorn – bass

Hoewel Louis’ eerste schreden op het muzikale pad werden gezet als gitarist heeft hij de bas nooit als second best gezien. “Ik hou van trillend laag, van tegendraadse loopjes, van stuwing. Maar ook van de bescheiden plek in een band. Laat mij maar op de achtergrond mijn ding doen”. Louis is overigens wel altijd gitaar blijven spelen. “Ik beheers de gitaar nauwelijks, maar genoeg om songs te kunnen schrijven”. Het moment waarop een probeerseltje ineens uitgroeit tot een volwaardig liedje levert hem een bijna niet te beschrijven gevoel op.

Vanaf dag één gebruikte Louis de gitaar om zijn eigen creativiteit te uiten. De neiging om anderen na te spelen heeft hij nooit gehad. Hij heeft dan ook weinig voorbeelden van bands die hem rechtstreeks hebben geïnspireerd. Voorbeelden van bassisten komen niet zelfs niet na enig aandringen. “Ik heb meer binding met functioneel en origineel spel dan met virtuoos uitblinken. Ik waardeer baslijntjes die bepalend zijn zoals in songs als Come As You Are (Nirvana), Seven Nation Army (White Stripes) , A Forest (the Cure), Waiting Room (Fugazi). Je zal zo’n loopje toch op je cv hebben staan! Dangerous van Big Data is ook zo’n voorbeeld: een heel nummer dat aan 4 bastonen is opgehangen.”

Inspiratie & beïnvloeding: het is meer een onbewust proces. Van oudsher is Louis liefhebber van jaren 80 wave muziek. The Cure, The Smiths, The Mission. Zelf heeft hij geen idee of dat aan zijn bas(s)spel is te horen. Kleine kunstwerkjes met kop en staart zijn favoriet. In Louis’ platenkast vind je alternative rock, klassiek, soundtracks, maar vooral veel pop. Van Buffalo Tom en R.E.M. via JohnBarry tot Robbie Williams en Rondé. Toch heeft Louis een tijd in een coverband gespeeld. New wave en post punk nummers. “Dat was een openbaring. Je wordt gedwongen tot in detail te luisteren naar wat de bassist van dienst nou eigenlijk precies speelt. Voor Bigmouth Strikes Again van The Smiths moest ik wel even gaan zitten. Dat was leerzaam en onbewust neem je daar dingen van mee in je eigen spel.”

Second December is Louis’ laatbloeiers uitlaatklep. Zo’n 26 jaar geleden viel de band waarin hij speelde uit elkaar (Copperhead, het nummer Eargasm is op YouTube te beluisteren) en sindsdien heeft hij  vooral thuis op meersporen recorders liedjes in elkaar gezet. Maar omdat samen muziek maken magisch is, en op de planken staan onvergelijkbare kriebels oplevert, heeft Louis enkele jaren geleden opnieuw spullen aangeschaft en is kort daarna Ad tegen het lijf gelopen.

Damian v/d Erve – drums


Als Damian op jonge leeftijd Iron Maiden in het voorprogramma van Kiss ziet in de Leidse Groenoordhal wil hij nog maar één ding: drummen als Clive Burr. Vanwege klagende buren wordt de zolder al snel verruild voor de oefenruimte van z’n eerste band. Was het in zijn jonge jaren metal, met de start van de jaren negentig is zijn hart verpand aan grunge met name Alice in Chains, Faith No More en Soundgarden en later QOTSA en Artic Monkeys. De bands waar Damian in drumde waren dan ook eerst heavy (Exploder) en later alternative/rock (Pluck Up Courage, Solar Sister). Toen die laatste band ter ziele ging werd de drumkit verkocht en was het een tijd stil. Maar omdat samen muziek maken toch het leukste is wat er bestaat was hij snel ‘om’ toen Mitran Kaul (drummer van Yahmean) hem overhaalde in de oefenruimte van het Leidse Muziekhuis te komen kijken naar z’n  band. Inmiddels is Damian al weer geruime tijd de drummer van Second December. Z’n muzieksmaak is over de jaren wel verschoven

Maurice van der Geest – zang / gitaaar

“Eén van de eerste nummers die ik bij mijn aantreden bij Second December schreef is I can’t start all over again. Of toch wel? Muziek is een droomding. Net als je ‘s’ nachts droomt om de indrukken van de dag en de invloed daarvan op je onbewuste stemmingen te kunnen ontladen, moet ik muziek maken.” Dat begon voor Maurice toen hij  11 jaar oud was en zijn energie niet meer kwijt kon in sport. Zijn knie was blijvend beschadigd. In hetzelfde jaar kreeg hij een single van een brits bandje, van een schoolvriendje. De schoolvriend vond het nummer maar niks, Maurice mocht het houden. “Ik wist niet wat mij overkwam. Mijn hart bonkte in mijn keel, mijn voeten kwamen los van de grond, een gelukzalige drift maakte zich van mij meester.” Vanaf A hard days night kreeg Maurice’s verbeelding een boost, startte de identificatie met pophelden en wilde hij zijn jeugddriften naar een hoger niveau tillen. Muziek maken werd een manier om uitdrukking te geven aan emoties. Door liedjes te schrijven kon hij ervaringen bovenhalen en gevoeligheden een plaats geven. In zijn pubertijd ging dat over mislukte liefdes, over de scheiding van zijn ouders, eenzaamheid en soms over onbereikbaar geluk.

“Stoer gedrag van rockhelden is steun voor een adolescent die zich geen raad weet met zijn gevoelens. Vooral van rockhelden die je bewondert. We kiezen nu eenmaal rolmodellen waarmee we onszelf kunnen vereenzelvigen.” Maurice onderzocht de manier waarop Lennon, Bowie en Costello muziek componeerden tot in den treure. Maar ook hoe en door wie zij weer beïnvloed waren. Nog altijd zijn the Beatles, Bowie en Costello favoriet, maar namen als Nik Bärtsch Ronin, Gonzales, The Kooks, Marconi Union, Blur, Turin Brakes, Weezer en Ron Sexsmith scoren inmiddels bijna even hoog. “De drang te snappen hoe de groten componeren blijft jeuken. De terugkerende patronen  herkennen in hun composities. Ik heb altijd geprobeerd open te staan voor verschillende muziekgenres.”

Vanaf zijn 15de speelt Maurice in diverse bandjes. Soms als zanger, soms als zanger/bassist, maar vooral als zanger/gitarist. Elk nieuw bandje betekende de overgang naar een nieuwe muziekstijl: van beat naar melodieuze rock naar new wave naar alternatieve rock en zelfs even jazz. Deze bands werden meestal opgeheven omdat bandleden meisjes voor de band lieten gaan, trouwden, een verantwoordelijke baan kregen of opeens andere interesses ontwikkelden. Dus, om zichzelf niet te kort te doen trouwde Maurice ook. Daarna heeft hij lange tijd de muzikale aspiraties in de koelkast gezet. Met Second December wordt die draad weer opgepakt. Met eigen alternatieve rocknummers droomdingen duiden. “Ik denk, gezien de aspiraties van Louis, Damian en Ad, dat I can start over again!”